لاشریکستان

دل دل

*

 آدم ها بیشتر دوست دارند چشمه و زلال، رود و جاری، دریایی و آبی باشند.

بچه که بودم، دوست داشتم کوه باشم. فکر می کردم کوه، میان همه ی تنهاییش نشسته و دارد فکر می کند...

*

- یک کم فکر کن پسر... داری اشتباه می کنی.

- شرمنده من تو ترکم. خیلی وقته فکر نمی کنم.

 

 *

- من روز تولد ندارم.

- یعنی هر روز متولد میشی؟

- نه، من قبل از تولدم، مردم.  رحم الله من قرا الفاتحه....مع صلوات.

*

 کوه به کوه می رسد، آدم به آدم؟

*

- چندمین شماره گاهنامه دل، با آثاری از ملاصدرا، ابوسعید ابوالخیر، منصور حلاج، بایزید، دکارت و... و با موضوعاتی چون وحدت و کثرت تشکیکی عشق، پلورالیسم عشقی، دلایل بر دار شدن حلاج (گفتگو) و.. منتشر شد.

***

پی نوشت: کاش تقویم به جای این همه روزهای مسخره، یک روز به نام روز مرگ داشت.

پيام هاي ديگران ()        link        جمعه ٢۳ آذر ۱۳۸٦ - مصطفا لاشریکستان

ققنوس

ققنوس افسانه نیست. نسل ققنوس ها هم منقرض نشده است. نسلش را ما آدم ها منقرض کرده ایم. اجداد ما بنای انقراضش را گذاشتند و ما هم در عهدی نانوشته، سرسختانه راهشان را ادامه می دهیم.

ققنوس افسانه نیست. من تازه ی وجود تو، ققنوس توست. آتش این من تازه که از جایی، خرمن جانت را شعله ور کند، ققنوس تو آتش در جان خویش می زند و بنای وجود و جهان تازه ات را نوید می دهد. اما همان آدم ها، هراسان، آب و خاک بر دست ، در تقلایی بی مثال، آتش وجودت را خاموش می کنند و از آن همه هرم نو خواسته، ناگهان، زمهریر سرد و خاکستری سردتر ارزانیت می شود. تو اما محو و گیج این تلاش و دامن سوختگی آدم ها، دلت را یادت می رود ، که برایت پر سوز تر می سوزد و سر به تقدیر خاموششان می دهی تا هزار سال دیگر که نسل تازه ای از تو، شاید، سودای ققنوس شدن پای سوزش کند.

***

پی نوشت: واحد شمارش دل های شکسته چیست؟

پيام هاي ديگران ()        link        یکشنبه ۱۱ آذر ۱۳۸٦ - مصطفا لاشریکستان