لاشریکستان

 

بردار، مال خودت، لگدش کن، خراب کن
یا روی آتشی بگیر و دلم را کباب کن
حالا چه رود، چه موج، چه دریای بیکران
جان مرا بگیر و مرا هم سراب کن
 
پی نوشت(۳۱/۱/۸۷): شاید ربع قرن زندگی به چشم تو خیلی زیاد باشه، اما همه این سال ها رو که ببری در مقیاس خلقت، از ذره هم کمتر و کوچک تر میشه!

پيام هاي ديگران ()        link        چهارشنبه ٢۸ فروردین ۱۳۸٧ - مصطفا لاشریکستان

ربیع

می رقصم، بر صحنه ی سبز بهار

می رقصم در ساعت خوش ربیع

می رقصم چونان شبنم، در حجم نو شکفته ی برگ ها...

خیس باران می شوم

زلال زلال

تازه ی تازه... 

دلم

کشتزار گندمی است

باران خورده

  بی تاب هوای تو

                هوای تو

                         هوای تو ...

پيام هاي ديگران ()        link        یکشنبه ۱۱ فروردین ۱۳۸٧ - مصطفا لاشریکستان