لاشریکستان

سری به نیزه بلند است

...بدان كه سینه تو نیز آسمانی لایتناهی است با قلبی كه در آن ، چشمه خورشید می جوشد و گوش كن كه چه خوش ترنمی دارد در تپیدن ؛ حسین ، حسین ، حسین ،‌حسین . نمی تپد ، حسین حسین می كند...

سید مرتضی آوینی

بالای بلندای شکوهت، کنار زمزمه و نجوای احساست، دورتر از همهمه ی طبل و دهل و مویه فریادوار سیاه پوشان، خیمه سیاه ماتمم را، علم کرده ام. میان این همه چشمه اشکت، وضو می سازم و در عمیق همیشه جاری خون سرخت، غسل شهادت می کنم.

من، بر سر در نگاهم، نام تو و سپهدار تو را بر افراشته ام ...  یکی سبز، یکی سرخ! و بیرق سپاه تو هنوز بالای این خیمه  رو به تو، در اهتزاز است.

این بار، چهار سوی دلم را، به رنگ تاریک شب، به رنگ همدم نجواهای شبانه و حیدریت ، یک پارچه عزا می کنم.... و مدام موج می زند میان دلم، که باز این چه شورش است ... که باز این چه نوحه و چه عزا و چه ماتم است ...

جامه نمی درم، موی نمی کنم، بر سر و دست و روی نمی زنم... برای تو... که تو کشتی نجاتی و من غریق دریای غمت! اشک می ریزم برای خودم که بر عرصه ی نجات کشتیت، جایی ندارم...

با پای برهنه میان کوچه های آوارگیم می دوم ... از دور، رو به تو، سلام می دهم و می گویمت، که این در راه مانده، سوی تو را گم کرده است! که این گم گشته، چراغ راه خویش را، در وادی بیهوده و بی انجام خود، جا گذاشته است. میان دلم طلوع کن، که تو آفتابی دلیل آفتاب...که چشمان من تاب دیدن این همه تو را ندارد 

این بار،آب را بر خودم، کنار این همه بیکرانه ی مهربانیت،می بندم...تا باز تشنه ترم کنی .. این بار من هم با کبوتران حرمت، بال بال، العطش می گویم...شاید به دادم برسی....اما، هیهات که با تو تشنه بمانم...

دارم فکر می کنم...که عدد زخم پیکر تو بیشتر است یا ستاره های آسمان... دارم فکر می کنم به سنگ، آتش، به حیرانی، به اسیری ... به اینکه برادر تاب داغ برادر، پدر تاب داغ پسر، پسر تاب داغ پدر... می تواند؟.... که خواهر داغ برادر....

دل می درم و فریاد می زنم که لا یوم کیومک یا ابا عبدالله....

...خسته میان خیمه عزای دلم، می نشینم، سقای تو آب را میان دستم رها می کند و من سیراب نگاهت می گویم:

 

آی خورشید بر نیزه مانده من، تو نه چراغ هدایت، که تو نور هدایتی ... بر من بتاب...! 

این صدای تپش قلبم نیست

در نهان خانه دل سینه زنیست

 

صدای متن (بیش از یک مگا بایت)

پيام هاي ديگران ()        link        جمعه ٦ بهمن ۱۳۸٥ - مصطفا لاشریکستان