لاشریکستان

شکلات

اشتباه می کنیم.همه ما اشتباه می کنیم.اشتباه می کنیم که با هم حرف می زنیم. اشتباه می کنیم که فکر می کنیم. اشتباه می کنیم که روی شعور هم حساب می کنیم. اشتباه می کنیم که بی دلیل برای کارهایمان دلیل می آوریم.اما اشتباه برزگ ترمان وقتی است که خیال ها و افکار و احساسات خاممان را می ریزیم توی طبق و به هم تعارف می کنیم. بعد خوش باورانه برای خودمان توقع ایجاد می کنیم که آن که طبق خام حرف هایمان را پیش رویش گرفته ایم، از این ترشحات چرک آلود ذهنمان چیزی بفهمد یا حتا بخواهد بفهمد. قاعده بازی چیز دیگریست. باید مثل گاو حرف هایت را آن قدر نشخوار کنی تا وقتی دیگری شریکشان شد، لااقل مثل بز اخفش برایت سری بجنباند. احمقیم اگر مثل بچه ها رها باشیم. احمقیم اگر فکر کنیم تلخی شکلات در ذهن شکر آلود آدم ها خوش طعم می شود. اشتیاه می کنیم که فکر می کنیم فهمیدن واژه ایست و شعور ما به ازایی دارد. دارد البته. اما تنها وقتی که روی همه خروجی های ذهنت - از خیال و احساس و فکر- فیلتری بگذاری تا بشوند همرنگ جماعت. 

پيام هاي ديگران ()        link        دوشنبه ٤ خرداد ۱۳۸۸ - مصطفا لاشریکستان